Jedna z definicji Feng Shui mówi o tym, że jest to sztuka oceny jakości życia poprzez obserwację i analizę środowiska. Jest to wiedza o tym, jak należy użytkować daną nam przestrzeń i czerpać Qi (energię kosmiczną) z otaczającego świata. Jednym słowem, Feng shui ma ułatwiać nam stawianie czoła trudnościom życia codziennego.

 

 

Celem Feng Shui jest zwiększenie ilości kosmicznej energii Qi i tlenu, po to aby żyło nam się łatwiej, dostatniej i szczęśliwiej. Aby wzmocnić swój system immunologiczny i polepszyć zdrowie, należy stworzyć przestrzeń jak najbardziej zbliżoną do środowiska naturalnego. Feng Shui polega zatem na wyborze i projektowaniu najbardziej sprzyjającego, zdrowego środowiska życia i pracy w celu poprawy zdrowia i zapewnienia długowieczności. Przy wysokim poziomie witalności będziemy lepiej funkcjonować, cieszyć się zdrowiem i bogactwem.

Feng Shui ma nam pomóc zrównoważyć stany Yin i Yang (dwie przeciwstawne natury – żeńska i męska), aby w maksymalnym stopniu wykorzystywać naturalne energie natury, zamiast z nią walczyć. Feng Shui pomaga nam tak sterować przepływem dobroczynnej energii (Sheng chi), by móc mieszkać i pracować w harmonii, jednocześnie unikając miejsc niedobrych (sha), mających zgubny wpływ na nasze życie i na nas samych. 

 

Ze źródeł historycznych wiadomo, że w starożytności Chińczycy bardzo starannie wybierali miejsca pod budowę domów. Okres przed panowaniem dynastii Qin (do 221 p.n.e.), uznaje się za genezę Feng Shui. Już wtedy starannie analizować cechy środowiska pod względem przydatności pod zabudowę. Szczególny wpływ miało to przy wyborze miejsca pod budowę miast. Zasadniczo, stolice i pałace cesarskie lokowano zawsze w najbardziej korzystnych miejscach, zgodnie z wiedzą Feng shui. W dawnych Chinach, wiedza Feng shui była ściśle strzeżona. Możliwość korzystania z dobrodziejstw tej nauki była zarezerwowana tylko dla rodziny cesarskiej i nie mogła się wydostać poza pałac. Groziło to śmiercią osoby winnej, jak i całej jego rodziny.

Nauka Feng shui podlegała ciągłemu rozwojowi, aż do XIII wieku. W tym okresie pojawiły się pierwsze podręczniki oraz podział na Szkołę Formy i Szkołę Kompasu. Niestety, za czasów panowania mongolskiego (1279 – 1368) stosowanie Feng shui zostało całkowicie zakazane, co wpłynęło na upadek tej nauki. Czasy dynastii Ming i Qing(1368 – 1911) to ponowne odrodzenie kultury chińskiej.