Chiny to bardzo stare państwo. Jego historia sięga połowy II tysiąclecia p.n.e. W tym tak długim okresie wytworzyły się w Państwie Środka głęboko zakorzenione tradycje, kultura, sztuka i filozofia. Dzięki tym wartościom cywilizacja chińska stanęła na tak wysokim poziomie, jaki dziś obserwujemy i którego obawiają się niektórzy zwolennicy spiskowych teorii.
W tak ukształtowanym państwie trudno odnaleźć dziedziny życia bez wielowiekowych tradycji, bo nawet nowoczesne technologie rozwijają się tam w oparciu o wiedzę i zasady moralne z przed setek lat. Podobnie rzecz się ma z uprawą ryżu, którą Chińczycy trudnią się od wieków. Lata doświadczenia oraz przyjazny klimat pozwalają zbierać plony dające pożywienie setkom milionów ludzi.
Rolę i znaczenie tej rośliny doceniono także w naszym kraju. Oczywiście w stu procentach korzystamy z importu. Jednak w czasach realnego socjalizmu, na przełomie lat 40-ych i 50-ych XX wieku w Polsce podjęto próby uprawy ryżu w klimacie umiarkowanym. Było to przedsięwzięcie zgoła karkołomne, o charakterze wybitnie eksperymentalnym. Dziś wielu ludzi z nim związanych nawet nie chce się do tego przyznawać, głównie dlatego, że nie osiągnięto jakichkolwiek pozytywnych rezultatów. Owe próby, podejmowane na fali zauroczenia sukcesami radzieckich naukowców – Miczurina i Łysenki, zderzyły się z twardą rzeczywistością. Trudnościami nie do pokonania okazały się po prostu warunki klimatyczne. Zwolennicy poglądów Łysenki, który był przekonany, że każdą roślinę da się ukształtować i „przyzwyczaić” do wszelkich możliwych warunków, postawili sobie ambitne zadanie. Jednak mimo pełnej aprobaty i poparcia partii, zapewnienia środków i zaangażowania wielu pasjonatów, wszystko skończyło się klapą.
Wymagania ryżu ukształtowane w drodze długiej ewolucji nie pozwoliły odnieść sukcesu na szerszą skalę.Trochę szkoda, gdyż nasza rodzima produkcja rolna mogłaby znacznie się wzbogacić, co przy rosnących cenach ryżu nie jest bez znaczenia. Podejmowane wówczas kroki ku pełnej samowystarczalności rolnej państwa skończyły się całkowitą porażką. Fakt ten sprawił, iż o samym pomyśle zapomniano i sprawy zupełnie zaniechano. Jednak wydaje się, że ówczesne, pozornie bezmyślne i nierealne plany uprawy ryżu w Polsce, mają w niedalekiej przyszłości jakieś szanse. Otóż biorąc pod uwagę postępujące ocieplenie klimatu, gwałtownie rozwijającą się genetykę i nowe możliwości technologiczne, można mieć nadzieję na aklimatyzację ryżu w naszym kraju.
Prawdopodobnie największym problemem będzie właściwe uregulowanie tzw. stosunków wodnych {„stepowienie kraju”}, gdyż ryż w trakcie wegetacji potrzebuje bardzo dużo wody. Być może jednak przy zaangażowaniu odpowiednich środków doczekamy ponownych prób uprawy ryżu w Polsce.
artykuł nadesłany przez klubowicza: bodeta
najnowsze przepisy 